Bu, aynı şekilde Almanya’daki Türkiye’deki her vatandaşımızın bir damla kanının dahi hesabı sorulacak bir meseledir. Bu konuda kimsenin tereddüdü olmasın. Özellikle son çıkan haberden sonra yakından takip ediyoruz. Bütün hukuki çalışmaları yapacağız. Bu kardeşlerimizin şehit edilmesi, özellikle şehit ifadesini kullanıyorum çünkü siyaseten öldürüldüler. Adli bir vaka sebebiyle değil. Bir ırkçılık dolayısıyla, Türk Ermeni oldukları için öldürüldüler, onları şehit addediyoruz. Bizim onurla taşıdığımız kimlik sebebiyle öldürüldüler. Onların hukukunu da sonuna kadar takip ederiz. Bundan kimsenin tereddüdü olmasın Türkiye Cumhuriyeti devletinin kudretinden de kimsenin tereddüdü olmasın. Bu meselenin takipçisi olmaya devam edeceğiz.

Hrant Dink Davası’nda varılan karar sonrası Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu’nun Almanya’daki yabancı cinayetleri üzerine yaptığı açıklamada yer alan iki kelimenin (“Almanya’daki”, “Türk”) üstünü çizip yerlerine başka iki kelime (“Türkiye’deki”, “Ermeni”) koyuyorum.

Söylenebilecek her şeyi söylemiş oldum sanırım.

Bir 19 Ocak daha geride kaldı. Bir acının yıldönümünde anmalar, konuşmalar ve yılmalar üstüste geldi. Ben ise uzakta olduğum için, kalbimin orada olduğu yere gitmeleri için insanları teşvik etmeye çalıştım. Orası neresiydi? Agos Gazetesi’nin bulunduğu Sebat Apartmanı’ydı. Sebat… Babası haince elinden alınana en çok bu gerekir, kökü kazınana en çok bu gerekir. İstanbul’u takip etmeye çalıştım sonra, açtım Ara Dinkjian dinledim, The Invisible Lover…

Şu bildiğiniz sözler ile, “… gelse Bomonti’den“… Ne Tatavla bıraktık böylece  ne de Dink…