Amarcord
Monday, January 16th, 2012
Mi ha imparato fin da bambino che si deve mangiare alle undici prima che il sole ti bruci la testa, e alle quattro della sera. Se no è tutto veleno che ti si pianta qui e che ti va nel sangue.
Doğal olarak İtalyanca yazınca, sanılıyor ki insanın bazen boğazına çöken Avrupa sinemasının sanatsal kaygısından uzun çıkarımlar sonucu züppelik heybeme attığım derin bir replik. Yok kardeşler, aile masasında oturan huysuz ihtiyarın dediği üzere:
Çocukken öğrendim ki henüz güneş başını yakmadan saat onbirde ve öğleden sonra saat dörtte yemek yemelisin. Aksi halde yediğin her şey kanında zehire dönüşür.
Hatırlamak güzel, Fellini gibi hatırlamak daha güzel.