Armando, etwa 1,75 Meter groß, hager und verschlossen, wusste nicht, was ihm geschah.
Bazı blogların adet edindiği gibi “Kim bu?” konulu bir yazı/gönderi değil bu. Gereken soruyu motosikletin üzerindeki adamın gözleri soruyor zaten: Nereye geldim ben?
Gittiği yolun her kilometresinde daha da yabancılaşarak etrafa, gönlünün açıklarını kafasının fikirleri ile örtüşünün verdiği cesaret ve varış noktasında kravatlıların şaşmaz [...]
Archive for the ‘Almanya’ Category
February 8, 2010
1
Ein Teller mit Löffel, aber nichts zu essen.
By Durmus Cetin Akman in Almanya, Avrupa
January 21, 2010
Off
Scheiss Gentrification!
By Durmus Cetin Akman in Almanya, BüyükşehirNa jedenfalls, Ingvar, wir werden uns alle Mühe geben, deinen Plänen bei uns im Stadtteil einen Strich durch die Rechnung zu machen. Wir haben schon damit angefangen, und unsere Politikern geht auch bereits die Düse. Wie sonst sollen wir uns erklären, dass sie mit dem Gedanken spielen, das Genehmigungsverfahren für dein Möbelhaus jetzt vom Bezirk [...]
Tags: Almanya, Altona, Fatih Akın, Hamburg, Ikea, Kein Ikea in Altona
January 9, 2010
1
Soul Kitchen!
By Durmus Cetin Akman in Almanya, BaşkaAusländer olarak gidebileceğimiz en güzel filme gittik. Fatih Akın’ın senaryoyu oluştururken yaşadığı bir olayı anlattığı röportajında dediği üzere “Ayı Almanlar sevmediler o güzelim yemekleri!” cümlesinin görünürdeki hedefinden çok temsili olarak anlatmak istediği özgünlüğün, sadeliğin ve kalite anlamında iyiliğin birleşimine karşı olan hırslı, vasat ve pahalının birleşimi ile dalga geçilen bir film olduğu için azınlıkta kalanların [...]
December 28, 2009
Off
Nerede Bu Hausmeister?
By Durmus Cetin Akman in Almanya, BaşkaHayatımın ilk kara kışını, kar fırtınalarını ve basılmamış kar yığınlarını atlattım. Bugün güneş var, parıldıyor. Bob Marley söylüyor,
Freedom came my way one day
And I started out of town, yeah!
Tags: Bob Marley, Kar, Kiel
December 19, 2009
Off
Harmandalı
By Durmus Cetin Akman in Almanya, ZeybekCanım sıkılmış, oynamışım.
Tags: Efe, Harmandalı, Kiel, Zeybek
December 15, 2009
2
Bütün de’ler ayrı da yazılabilirdi.
By Durmus Cetin Akman in Almanya, BaşkaElimde Kafka’nın Günlükler’ini görenler şaşırıyorlar. Şaşırsınlar. En büyük topçusu Özil olmuş, en büyük rejisörü Akın olmuş bir memleketin kendini gördüğü yerden dillendirdiği hezeyanları ayıklamak ile geçiyor bazı günler. Yine de iyi insanlar çoğunlukta. Delikatessten bir adım sonrası Türk Mutfağı gibi geliyor bana, mutfağa ne zaman girsem yapacağım yemeği adım adım izleyen bir de komşum mevcut. [...]
December 9, 2009
Off
Martı
By Durmus Cetin Akman in Almanya, BaşkaBırak uyusun şu deniz kanatlarının altında
Gel gezmelere gidelim biz bulutların asfaltında
Hiç yaşamamışız gibi olacak sonunda
Ben kendi yoluma gideceğim güneş kendi yoluna
Takıldım gittim peşinden ah güzelim
Bir gemiydi benim sevdiğim
Yelkeninde bir beyaz gül ah güzelim
Dumanında sevda sözleri
Tags: Kiel
December 8, 2009
Off
Hamburg Eskicisi
By Durmus Cetin Akman in AlmanyaHamburg’ta Sternschanze’de retro tarzı bir ikinci el dükkanı keşfettim. Bu keşifte başrol oynayan Fransız arkadaşlarıma selam yolluyorum buradan. Azimleri sayesinde 1 yıl kadar önce polis panzerleri ve anarşist göstericiler ile tanıdığım semti yeni baştan öğrendim. Restaurant Bok’u bile yeniden gördüm sayelerinde. Oysa bir sene önce buralarda dolanırken hayal meyal hatırlanacak bir geceden başka bir şey [...]
Tags: Hamburg, Sternschanze
December 3, 2009
Off
Bir Çubukla Lösemiye Karşı!
By Durmus Cetin Akman in AlmanyaKiel’in Türk muhiti Gaarden yolunda güzel bir köşedeki billboardlarda asılı olan bu afişin olumlu niyeti ve etkisine rağmen Türkçe’sinde bir arıza görüyorum. Almanca’daki gegen sözcüğünün birebir çevirisi burada çok iyi durmamış. Paylaşmak istedim yine de…
November 28, 2009
Off
Kiel’de Bir Vapur Yalnız Bir Adam Taşır
By Durmus Cetin Akman in Almanya, ŞiirAlmanlar çay kültürünü anlamadıkları yetmezmiş gibi, kütüphane meşrebini de bilmiyorlar. Veyahut yeni nesil Almanlar, disiplin ve saygıdan bencil bir yüzsüzlüğe geçmiş durumdalar. Yine veyahut benim kafam artık öğrenci ortamlarını kaldırmamaya başlamış. Kütüphaneden toplanıp çıkıyorum, okulun karşısındaki yokuşu inince küçük iskeleye varıyorum. Pek rağbet görmeyen ufak tefek bir vapur ile şehrin diğer yakasına geçiyorum. Taş çatlasa [...]