2008-2015, Başka

30lu

Hayatımdaki en büyük krizlerin akşam sofrasına oturmadan az önce fark edilen alınmamış ekmekler, kardeşlerle sen ben kavgası yaparken soba yakma vaktine kadar çıkarılmamış küllükler, pazar kahvaltısına oturur oturmaz kaçan huzurlar olduğu günlerde öğrendim çabuk davranabilmeyi. Veya kıvrak düşünebilmeyi. Riski göze alıp son kozumu oynadığım vakitler de oldu, sessizce boyun eğip ne gerekiyorsa göreve koştuğum vakitler de oldu. Bir de bazı zamanlar küsmekten, kendimi kapatmaktan ve aksileşmekten hiç çekinmedim. Ayrıca bazı misafirlere karşı çok ketum davrandığım da doğrudur. Sabırsız ya da rahatsız da değildim, bazı şakaları uzun süre duymazdan geldim ama zamanı gelince de şaka sahiplerine bedelini çocuk aklıyla ödettim.

Tüm bunlar 20li yaşlardaki beni yarattı. Bugünlerde ise 30lu yaşlarımı inşa ediyorum. Gariptir işe soru sormayı yeniden öğrenerek başladım. “Anlamadım, bilmiyorum” ne güzel kelimelermiş oysa.