Rakıya deniz suyu katmayı düşünmemin üzerinden çok geçmeden rast geldim bu fotolara. Mevsimi de rast geldi, cumartesi gireceğim gastro-endoskopiye inat, yine çipuranın yanak eti, yine rakının en beyaz hali…
This entry was posted on Tuesday, April 7th, 2009 at 22:13 and is filed under Rakı. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Both comments and pings are currently closed.
Hayatımda hep iki seçenek vardı önümde. Edi ile Büdü'den beri bu böyle. Ben Edi'yi severdim. Kafası yuvarlak olanı yani, yoksa o Büdü müydü? İki tane oldukları için hep karıştırırım bu seçenekleri, tıpkı Edi mi Büdü mü yuvarlak kafalıydı hatırlamadığım gibi. Bu yüzden verdiğim kararları bazen hatırlasam da, vermediğim kararlar aklımı karıştırdığından belleğim zorlanıyor. Belki düzelirim diye çok kitap okuyorum, çok film seyrediyorum ve çok gezenler bilmişlik taslamasın diye çok geziyorum. Kâr etmiyor.
Bir de bazı kızlar var, onları çok seviyorum ama en çok hangisini karar veremiyorum. Verirsem hiçbirini hatırlayamam gibi geliyor, fena oluyorum. İşte o zaman rakı içiyorum.
April 10th, 2009 at 01:55
endoskopi fena, rakıyla daha çekilebilir olması mümkün :)