Ne’n var?
Hiç yaşamasak da olurmuş. Değmeden pamuk gibi bir ele, insanlara söz etmeden geldiğimiz gibi gitsek de olurmuş. Kimler farkımızda ki? Anne, belki baba, kardeşler, akrabalar ve arkadaşlar… Arabanın devriyajı, otobüsün havalı açılan kapısı ya da güneşin sıcağı farkımızda bile değil. Memleketin uç yörelerinde, en büyük şehirlerinde kaç kişi bizi takıyor kafasına? Uluslararası bir rüyada, rüya bizim değilse elimizde mi denetim? Yol veriş ya da yola bakış… Hiç olmayacak şeyler aklımda, hiç olmayan aklımda garip şeyler…
Uzağı denetimsizce yazsızlığa bağlıyorum, beyaza yakın tenini koklamak, sensiz yaşamamak istiyorum.
Kimin yüzü bu, bakamadığım?
Tweet