Durmuş Çetin Akman'ın Blogu

“Joomla!” içerik yönetim sistemi günümüzde internette yer almak isteyen kurumlara, kişilere ve gruplara sağlıklı bir ortam sunuyor. Aslında bu sistemi, üç açıdan değerlendirip, müşteri ya da kullanıcı önceliğine göre uygunluğunu belirlemek gereklidir.

Bu üç öğe, yönetim, tasarım ve programlamadır. “Joomla!” ilk tahlilde bir yönetim sistemi olduğu için, bazı durumlarda yönetici uzmanlığı isteyebilir. Bu durumlar, çok kategorili, çok çabuk güncellenen ya da çok üstün güvenlik isteyen web sitesi çözümleri olabilir. Böylesi durumlarda “Joomla!” yönetim paneli ilk olarak bu şartları sağlayabilir mi diye değerlendirilmelidir. İkinci öğe olan tasarım için hazır şablonlar bulunmakla birlikte bunların yeterli ya da çok çeşitli oldukları söylenemez. Eğer özgün bir site isteniyorsa, “Joomla!” için şablon yaratma konusu araştırılabilir. Az miktarda bir HTML ve CSS bilgisi ile istendiği gibi bir şablon ücretsizce ve kolayca yaratılabilir. Tasarım konusu öncelikli ise, yaratım becerisi ve hazırlama süresi göz önünde bulundurularak tasarım tabanlı bir değerlendirme yapılmalıdır. Son öğe olan programlama konusunda ise tamamen PHP tercih edilip edilmeyeceği dikkate alınmalıdır. Çok işlevli bir site için bu dilde yeni bileşen ve modüller yazılabilir. PHP, MySQL ve Apache ortak kullanımının başarısı bu sistemde ve başka çalışmalarda kanıtlanmıştır.

Joomla!”nın Açık Kaynak Kod mantığına dayanması da bu sistemin sağlamlığı ve çeşitlendirilebilirliği hakkında fikir verebilir.

Hız kesmeden …

Çocukluk gelmez geri.

Avrupa’daki hayatım son bulurken, burada yaşadıklarımı kısıtlı imkanlarda yazabildiğim kısa yazılarla aktarmaya çalıştım. Öyle ki, “şirin bir ilçemiz” serisi tamamlanmadan dönüyorum Türkiye’ye. Hamburg, Heidelberg, Münih ve İtalya izlenimlerini yazarak, döndüğümde tamamlamayı düşünüyorum. Bunların dışında tabi ki, derin gözlemlerimi, aşk acılarımı ve tattığım tatsızlıkları da daha uzun yazılarla bloga ekleyeceğim. Üç aylık staj-tatil karışımını bavul hazırlama hüznü ile bitiriyorum. Burada hava çok güzel, benimle dalga geçiyor.

Onlar, hiç olmayanlar… Bir fazlasınız.

Hoşgeldiniz.

Hiç yaşamasak da olurmuş. Değmeden pamuk gibi bir ele, insanlara söz etmeden geldiğimiz gibi gitsek de olurmuş. Kimler farkımızda ki? Anne, belki baba, kardeşler, akrabalar ve arkadaşlar… Arabanın devriyajı, otobüsün havalı açılan kapısı ya da güneşin sıcağı farkımızda bile değil. Memleketin uç yörelerinde, en büyük şehirlerinde kaç kişi bizi takıyor kafasına? Uluslararası bir rüyada, rüya bizim değilse elimizde mi denetim? Yol veriş ya da yola bakış… Hiç olmayacak şeyler aklımda, hiç olmayan aklımda garip şeyler…

Uzağı denetimsizce yazsızlığa bağlıyorum, beyaza yakın tenini koklamak, sensiz yaşamamak istiyorum.

Kimin yüzü bu, bakamadığım?

Genzime kaçıyor rakı, ağız dolusu küfrediyorum, Türk-İslam fotosentezinin ürünü teknik direktör gibi… Beynimi yakıyor alkışlar, gözüm dönüyor neslime de küfrediyorum. Sibel Can şarkı söylemeye başlıyor, Türk bayraklı şarkıcılar da öne itiliyor, Müzeyyen Senar susuyor, Bülent Ersoy her zaman mantıklı konuşmuyor. Resimler yapılıyor, aferinler alınıyor.

Yağlı ilmekler boynumuzu kesmeden, soluğumuzu kesiyor. Tükenmiş solcu abiler günde bir paket sigara içiyor.

Tarihin bu yol ayrımında, halkıma olan bağlılığımı hayatımla ödeyeceğim. Eminim ki, binlerce ve binlerce Şililiye verdiğimiz bilinç öyle tek bir seferde yok edilemez. Onların silah gücü var, bize baş eğdirebilirler, ama ne kaba güç ne de cinayetleri sosyal gelişmeyi durduramaz. Tarih bize aittir ve onu halk biçimlendirir. Ülkemin emekçileri, adaleti sağlamak için büyük hedefleri savunan, kanuna ve Anayasa’ya bağlılık için söz veren ve tutan, sizlerin tercümanınız olan bu kişiye olan bağlılığınız için teşekkür ederim!

Allende – 11 Eylül 1973