Durmuş Çetin Akman'ın Blogu

İngilizler Avro-2008 için destekleyecek takım aramaktalar. Almanya’yı desteklesinler istedim ama açık ara Hollanda üzerinde duruyorlar. Premier Lig- Eredivise kardeşliği burada da göstermiş kendini. Romanya listedeki sürpriz tabi. Bizim internet oylaması akıncıları neden bu oylamayı es geçmişler onu anlamadım.

Sayın ve sevgili konuklar;

Aynı kuşaktan insanların bile iletişime geçmekten kaçındığı ülkemizde, farklı kuşaklardan bireyleri bir araya getirmeyi amaçladığımız etkinliğimize ilgi gösterdiğiniz için hepinize teşekkür ederim.

Farklı kuşaklar arası dikey bir iletişimin, aynı kuşaklar arasında da yatay bir iletişime yol açacağını düşünüyoruz. Bunun da en çok parçalanmış sol kanada iyi geleceği düşüncesini taşıyoruz. Birbirlerine ve çevresine yabancılaşmış kuşaklar, toplumu ileriye götüremeyeceği gibi, gitgide o toplumun gerçeklerinden de uzaklaşırlar.

İşte bugün, burada ’68 kuşağını ele almamız biraz da bu gerçeklerden uzaklaşmak ile ilgili. O kuşağın temsilcilerinin sadece birer dizi kahramanı, dar görüşlü milliyetçi ve hatta cuntacıların oyuncağı olmadığını bilmemiz gerekli. Son yıllarda AKP iktidarına ve yakın tarihimizdeki ona benzer ideolojilerin iktidarlarına karşı muhalefet geliştiren her bireyin, her örgütün darbeci, seçkinci ve anti-demokratik olarak gösterilmesi bir alışkanlık haline geldi. Bizler bu algıya karşı, dünya tarihinin en onurlu kuşaklarından olan ’68 kuşağının emeklerinin savunucusu, düşüncelerinin de geliştiricisi olacağız.

Sol düşüncenin iktidara gelmesi içe kapanık ve iletişimsiz yollarla olmayacaktır. Onun için bugün bize en çok gereken iletişim ve düşünce paylaşımıdır. Özgürlüğün, emeğin ve dayanışmanın genç temsilcileri olarak, ülkemizi dünya ile düzeyli bir biçimde bütünleştirmek ve sistemdeki aksaklıkları gidermek bizlere düşmektedir.

Bunu ya hep beraber başaracağız ya da kemikleşmiş oy oranlarına mahkum kalacağız. Bu nedenle Genç Sosyal Demokratlar olarak hepinizi dayanışmaya çağırıyoruz.

Herkese saygılar ve sevgiler, tekrar teşekkür ederim.

68′liler Paneli Açış Konuşması

Sabahtan kalktım ki ezan sesi var. Beni finaller öncesi bir sabah daha meşgul edenler utansın. Evin önündeki asfalt her daim gürültülü, çocuklar için ölümcül benden söylemesi. Arada sırada arabanın yol tarafındaki aynasını dürtmüyor değiller. Tek güzel yanı son model Mercedes ve Pejo minibüslerin tam da kapının önünden geçmesi. Ulaşım dediğin böyle olmalı, aktarma ve yürüme sevmiyorum.

Atladım Şemikler-Karşıyaka minibüsüne, Şemikler içinde bir kaç adam ezme vakasından sonra elde ettiğimiz bonuslarla, Serinkuyu’ya çıkarken bir canı kaybetme durumuna geliyorduk ki, küfrane bir korna sesi bizim pilotu uyardı. Devlet hastanesine kadar sorunsuz geldik ve fakat bu sorunsuzluk Ordu Caddesi’ne inerken bizleri rahatsız etti. Rampalı virajda bir savrulma ile kendimize geldik. Dedim ben iniyorum.

İndim. İlçe Emniyet’e geldim. Dün başıma gelen saçmalıklardan sonra nezih ve ferah ve alımlı geldi. Karşıdaki liseden çılgın sesler, nöbetçinin tüfeği, komserin telsizi… Değişik bir dünya. Neyse ki, İl Emniyet’teki gibi umrecilere torpil geçilmiyor. Çıktım pasaport müdürlüğüne. Sevecen bakıyorlar. Aferin. Sordum, sual ettim. “İşte, bu centilmen bey size yardımcı olacak” dediler.

Vardım yanına. Len Karşıyaka gözünü seveyim. Medeni yer. Verdik belgeleri ama -AB ofisinde falso olur dediğim- tarih aralığı falso yarattı. İzahatım sonucu ve staj kabul belgemi gösterince “1 yıllık veririz” dediler. Zaten Almanya’ya gidiyorum deyince, Almanya’ya fallafoş olmuş muamelesi yaptılar. Alman Konsolosu biraz imaj çalışması yapsın bence. Memur bey ile güzel sohbet ettik. Dünkü yüzüme anlamsızca bakanlardan sonra iyi geldi. İstediğimiz ne ki şu dünyada? Güleryüzlü memurlar, anlayışlı kafalar.

Derken mekanın bereketi arttı. Kalabalıktan parmak izi vermek için ayrıldım. Osman Yağmurdereli gelsin bu şubenin dizisini çeksin istedim. Parmak izi bölümü bir bayram bir şenlik… Makine dehşet gibi geldi bana. Mühendislik üzerine muhabbet ettik memur abilerle. Verdik parmak izlerini, el falı aletine benzettim. Güldüler.

İşlemler tamam, yarın 17′de alacağım pasaportu. Sonra vize, sonra bilet, sonra Frankfurt. Hibeleri de önceden vereceklermiş. Zulalar bereketlensin. Finaller adam gibi olsun.

İzmir Emniyeti de internet başvuru olayını kaldırsın, bir işe yaramıyor.

Eteğe sarsa herkes. Kafayı eteğe taksalar, giyilen değil sarılan bir şey olsa etek. Yazgeldi vakti, gün ılığı, iş çıkışı rüzgara salsa kendini. Belirsizlik içinde debelense yürekler. Yıkanmış balkon ferahlığı, vizesiz seyahat, değmemiş yağlı boya temizliği … Üç vakte kadar em’rolunsa, değdiği uçlar havalansa ve kuşlar yuva kursa …

Ses tonu, göz boyası, kulak arkası hayatın dikkatini verdiği noktalar. Sigara yaksa rüzgardan, sakınsa kirpiklerini betimsiz havadan. Hayde bre nidası, eyvah ünlemi, değmezsin be bakışı hepsi yekpare inse gözlerinden bana doğru. Bilmezliğim –cahilliğim-, edememezliğim -hünersizliğim- hırsa dönmeden şefkate bürüsen beni ya da akşam vakti bizim evin yolunu yürüsen.

Tülay German inceliğinde, Neşet Ertaş sahiciliğinde türküler dosta getirse bizi. Kimseler bakmasa, tartmasa ve anlatmasa. Biz öğrensek. Olur olmadık, olur olmaz, olsa da değişmeziz.

Bu vakitler –durma üstünde- leziz.

Taş serinliği, kuyuların isimleri ve sayıları önemsiz. Biz bize yeteriz.

… to dedicate this prize. My lonely and beatiful country which i love with passion. “

Bakıyorum yurdum insanının milliyetçilik yarıştırdığı haber sitelerinde hala bir son dakika flaşı patlamadı. NTV’yi kutlamak isterim. Milliyetçi olmayın ama olursanız da böyle gelişmeleri avrovizyon oylamasından daha çok önemseyin ey memleket insanları. Nuri Bilge Ceylan (Şean Pen deyişiyle Nure Bilg Seylan) hakederek aldı. Uzak filmi için “ne lan bu” diyenlerin bu gelişmeyi kavraması beklenemez. Oradaki taşra çaresizliği bu gece ödül töreninde döküldü dilinden Ceylan’ın.

Yalnız ve güzel.